Inloggen

Water (H20) bevriest helemaal niet bij 0 graden

We hebben op school allemaal geleerd dat water bevriest bij 0 graden. Maar het ultieme vriespunt van water is lager, zo blijkt.
 
Nee, de schoolboeken hoeven heus niet allemaal herschreven te worden. Water met vuiltjes erin bevriest onder normale omstandigheden nog steeds als de temperatuur onder het vriespunt zakt.

Onzuiverheden
Onderzoeker Valeria Molinero legt het even uit. “Als je vloeibaar water hebt en je wilt dat het ijs wordt, dan moet je eerst een kleine kern of een zaadje van ijs vormen. De vloeistof moet het leven schenken aan ijs.” Wat kan dienst doen als die zaadjes? Nou, onzuiverheden (of vuiltjes) in het water.
 
Puur
 De onderzoekers richtten zich in hun onderzoek op water dat die ‘zaadjes’ niet heeft. Oftewel: puur water. En uit hun studie blijkt dat dit zelfs bij extreem lage temperaturen nog vloeibaar kan blijven.

Als dit pure water gekoeld wordt en tegen het vriespunt zit aan te hikken, dan komt het in een nieuwe staat terecht. Dat is een staat tussen vloeibaar en bevroren. Maar dat duurt maar heel kort. Het is dus best lastig om het exacte vriespunt van zuiver water aan te wijzen. Maar de onderzoekers denken dat het gelukt is. Ze moeten concluderen dat zuiver water bij -48 graden Celsius bevriest, zo meldt het blad Nature.

Via. 

Meer nieuws Lees verder

Minder zout is minder gezond

AMSTERDAM -  Het is algemeen bekend dat veel zout eten niet goed is. Deze bewering staat echter al een tijd op losse schroeven. In mei van dit jaar kwam er al een onderzoek van JAN STAESSEN ( KU LEUVEN naar buiten): "Iedereen gaat er al jaren van uit dat zout eten de bloeddruk verhoogt. Niemand wil horen dat het tegendeel waar is"

Onder meer het Voedingscentrum adviseert om de zoutinname te beperken. Toch beweren wetenschappers van de Universiteit van Kopenhagen dat minder zout consumeren ook ongezond kan zijn.

Uit de Deense analyse van 167 onderzoekers blijkt dat door het eten van minder zout het cholesterol met 2,5 procent stijgt.

De wetenschappers bekeken 67 eerdere studies onder meer dan 40.000 mensen. De kans op overlijden bij mensen met hartproblemen groeit als ze minder zout eten. Ook wordt een bepaalde type vet met 7 procent verhoogd als de zoutinname wordt beperkt, wat kan leiden tot bloedstolsels. Volgens de onderzoekers produceren de nieren daarnaast meer stoffen die in verband staan met hoge bloeddruk.

Nul effect
Volgens hoofdonderzoeker dr. Niels Graudal is het netto-effect van het verlagen van natrium ongeveer nul, of misschien zelfs slechter. Hij vindt dat mensen zich beter kunnen concentreren op stoppen met roken, het drinken van minder alcohol en het verliezen van overgewicht

Meer nieuws Lees verder

Douchen kost veel geld? zacht water drukt de kosten

 

Meer nieuws Lees verder

Koninklijke wereldprimeur waterzuivering Sneek

SNEEK (NL) – Zijne Koninklijke Hoogheid de Prins van Oranje opent vrijdag 18 november 2011 het duurzame en innovatieve sanitatiesysteem Waterschoon in de wijk de Noorderhoek in Sneek.

De Prins van Oranje wordt rondgeleid in het woonzorgcentrum Noorderhoek waar hij uitleg krijgt over de werking van Waterschoon en spreekt met bewoners. Het nieuwe sanitatiesysteem zorgt dat in de afzonderlijke woningen via een keukenvermaler het organisch afval wordt ingezameld en samen met toiletwater (zwartwater) wordt afgevoerd door middel van een vacuümsysteem. Het huishoudelijke afvalwater (grijswater) wordt apart afgevoerd. Deze reststromen worden los van elkaar in een lokale zuiveringsinstallatie midden in de wijk schoongemaakt.

 

Sloop en nieuwbouw
In woningbouwproject Noorderhoek in Sneek worden in een periode van tien jaar 282 woningen gesloopt en ruim 200 woningen weer teruggebouwd. Al deze nieuwe woningen worden aangesloten op het nieuwe sanitatiesysteem.
 
Waterschoon is het eerste sanitatieproject in de wereld dat op deze schaal wordt ingevoerd. Aansluitend aan de rondleiding in het woonzorgcentrum woont de Prins van Oranje het symposium Waterschoon 2011 in hotel Van der Valk bij. Op het symposium verricht de Prins de officiële opening van het project.

Het Nieuwe Sanitatie-systeem
 Ieder huishouden produceert dagelijks verschillende soorten afval, waaronder huishoudelijk afvalwater, toiletwater en groente? en fruitafval (organisch afval). Normaal gesproken komt het huishoudelijke afvalwater en het toiletwater via het riool terecht in een rioolwaterzuiveringsinstallatie (rwzi), waar het water wordt schoongemaakt. Het gezuiverde water wordt komt vervolgens weer in het oppervlaktewater terecht.

Organisch afval wordt in de groene container gegooid. Echter, bij het Nieuwe Sanitatie-systeem werkt dit anders; hier wordt organisch afval samen met toiletwater (zwartwater) ingezameld middels een vacuümsysteem. Het huishoudelijke afvalwater (grijswater) wordt daarentegen gescheiden afgevoerd. Zowel het zwartwater als het grijswater, ook wel reststromen genoemd, worden apart van elkaar in een lokale zuiveringsinstallatie (in Noorderhoek!) schoongemaakt en geloosd op het hemelwaterriool.

Die lokale zuiveringsinstallatie staat in een NUTS-gebouw in de wijk. Behalve het zuiveren van water, wordt hier energie geproduceerd in de vorm van biogas en warmte teruggewonnen uit reststromen. De vrijgekomen energie wordt gebruikt voor het verwarmen van de woningen.

Ook worden in de lokale zuiveringsinstallatie grondstoffen uit de reststromen omgezet naar kunstmest en worden stoffen als medicijnresten en hormoonverstorende stoffen uit de reststromen verwijderd. Samengevat bestaat het Nieuwe Sanitatie-systeem dus uit de volgende onderdelen:
 
• Volledig zuiveren van de twee reststromen zwartwater (toilet) en grijswater (huishoudelijk),
 • Biogasproductie uit zwartwater,
 • Warmte terugwinning uit grijswater,
 • Gebruik vrijgekomen energie in woningen,
 • Produceren van een kunstmestvervanger,
 • Verwijderen medicijnresten en hormoonverstorende stoffen.

Biogasproductie
 Het zwartwater van alle 232 woningen komt terecht in een vergistinginstallatie in het NUTS-gebouw. Bij vergisting komt biogas vrij, wat deels wordt gebruikt voor de verwarming van de woningen en het tapwater in de wijk. Op deze manier wordt ongeveer 12% van de totale gasvraag in de wijk geproduceerd!

Warmte terugwinning
 Het grijswater, onder andere afkomstig van de wasmachine, vaatwasser, bad en douche, wordt ook gezuiverd in het NUTS-gebouw. Het grootste deel van dit water wordt en heeft - ook na transport in de riolering - nog een hoge temperatuur. Deze warmte wordt benut voor wijkverwarming.

Energie- en waterbesparing
 Voor de toepassing van vacuumriolering is ook energie nodig, maar door de lokale behandeling in het NUTS-gebouw hoeft het afvalwater niet meer naar een centrale rioolwaterzuiveringsinstallatie te worden getransporteerd en kan er zo op pompenergie bespaard worden van het rioolgemaal. Ook het gebruik van vacuümtoiletten zorgt voor een aanzienlijke besparing op het waterverbruik; vacuümtoiletten hebben namelijk per spoelbeurt één liter water nodig, terwijl bij een gewoon toilet al gauw 7 tot 8 liter per spoelbeurt wordt gebruikt. Bijkomend voordeel van vacuüm is bovendien dat woningen flexibeler kunnen worden ingericht.

Door het terugwinnen van warmte uit rioolwater, wordt er een besparing op ruimteverwarming van 10% gerealiseerd. Daarop wordt door het produceren van biogas uit rioolwater nog eens een besparing van 12% verwezenlijkt!
 
Door het terugwinnen van warmte uit rioolwater, wordt er een besparing op ruimteverwarming van 10% gerealiseerd. Daarop wordt door het produceren van biogas uit rioolwater nog eens een besparing van 12% verwezenlijkt!

Duurzaam Nieuwe Sanitatie-systeem Het Nieuwe Sanitatiesysteem in de wijk Noorderhoek heeft een hoog milieurendement, dat bestaat uit de volgende aspecten: • Besparing van water door huishoudens (25-50%),
 • Verwijderen van schadelijke stoffen uit het water zoals stikstof, fosfaat en medicijnresten (verwijdering van meer dan 90%), voordat het water wordt geloosd op het oppervlaktewater ,
• Vermindering van verontreinigde reststromen zoals zuiveringsslib en uitstoot van CO2,
 • Genereren van energie uit afvalwater, dus een besparing op ruimteverwarming:
 • Vermindering van de uitstoot van CO2
 • Omzetting van grondstoffen als stikstof en fosfaat naar kunstmest,
 • Kringloopsluiting voor energie, grondstoffen en water; kortom ?cradle to cradle?.
 
Bijkomende voordelen voor bewoners: •De bewoners hebben geen last meer van nare luchtjes in de keuken, omdat de keukenvermaler een aparte afvalbak overbodig voor groente? en fruitafval overbodig maakt,
 •De locatie van de badkamer en het toilet is flexibeler door het gebruik van een vacuümtoilet,
 •Bewoners gebruiken minder water.

Via. 

Meer nieuws Lees verder

Suikerfabriek levert groen gas

Dinteloord - Suiker Unie produceert suiker uit suikerbieten op twee locaties: Dinteloord in Brabant en Vierverlaten in Groningen. Op beide locaties gaat de productie van groen gas van start.

Dinteloord bijt de spits af. Daar opent Zijne Koninklijke Hoogheid de Prins van Oranje op dinsdagmiddag 8 november de biomassavergister.

Dinteloord
De biomassavergister in Dinteloord gaat jaarlijks 100.000 ton plantaardig restmateriaal verwerken. De vergistinginstallatie levert 16 miljoen kubieke meter biogas per jaar. Dit wordt opgewerkt tot circa 9 miljoen kubieke meter groen gas, gas van aardgaskwaliteit. Ook het biogas dat de methaanreactoren van de waterzuivering produceren gaat het bedrijf opwerken. In totaal kan Dinteloord 12,5 miljoen kubieke meter groen gas per jaar aanbieden aan het openbare aardgasnet. Dat is voldoende voor 9.000 huishoudens.

Vierverlaten
Zodra de biovergistinginstallatie in Vierverlaten in productie komt in 2012, stijgt de gaslevering tot in totaal 25 miljoen kubieke meter groen gas per jaar. Suiker Unie wordt daarmee een van de grootste groen gas producenten van Nederland.

(via)
 

Meer nieuws Lees verder

Waterontharder is geen luxe meer

Joure 26-9-2011 - Waterontharders voor de gewone consument winnen snel aan populariteit. Kalkaanslag hoort tot de grootste ergernissen in het huishouden en niemand heeft zin – vaak ook niet de tijd – om keer op keer te poetsen. Bovendien wordt de uitrusting van de keuken en de badkamer steeds comfortabeler én kwetsbaarder voor kalk.

Eigenlijk is het onbegrijpelijk. Sinds de jaren zestig van de vorige eeuw laten we steeds meer vervelende huishoudelijke taken door apparaten opknappen. We scheppen geen kolen in de kachel, maar draaien aan de thermostaatknop. We boenen geen wasgoed op het wasbord, maar zetten de wasmachine aan. Die was gaat niet aan de lijn of op het bleekveld, maar in de droger. We doen niet langer zelf de afwas; daar is de vaatwasser voor. Maar in de badkamer zwoegen we nog steeds met sponzen, doekjes en oplosmiddelen om die irritante kalkvlekken van tegels, glazen wanden en sanitair te boenen. Onbegrijpelijk, want de machine die ons dat werk uit handen neemt, bestaat al minstens net zo lang als de vaatwasser.

Kalkaanslag op kranen, sanitair en wanden, maar ook in apparaten, blijkt een van de grootste ergernissen in het huishouden te zijn. Kijk in de supermarkt; het assortiment kalkverwijderaars is buitengewoon rijk. Veel beloften ten spijt zijn het geen wondermiddelen die je alle werk uit handen nemen. De badkamer kalkvrij houden vergt voor een gemiddeld gezin dagelijks onderhoud. En iedereen heeft er een hekel aan.

Pronkjuwelen in keuken en badkamer
In de VS, waar het kraanwater vaak beduidend harder (mineraalrijker) is dan bij ons, is een particuliere wateronthardingsinstallatie niets bijzonders. De behoefte aan luxe en comfort zit in de genen van de Amerikaan en hij geneert zich er niet voor. In Europa, zeker in Nederland met zijn calvinistische historie, zijn we altijd bescheidener geweest. In elk geval hebben we ons zo voorgedaan. Maar de laatste jaren zien we een omslag. Er is een duidelijke hang naar mooie, vaak kostbare huishoudelijke apparatuur.

De keuken en de badkamer zijn de pronkjuwelen van ons ideale huis geworden. In de keuken verschenen thermostaatkranen, natuurstenen aanrechten, espressomachines en stoomovens. De badkamer kreeg een inloopdouche met glazen wanden en de pseudo-marmeren muurtegels zijn vervangen door echt natuursteen. Hetzelfde geldt voor de wasbak in het badmeubel. Een simpele douchekop volstaat niet meer; liever een meerkoppige of een stortdouche.

Al die dure spullen zijn heel gevoelig voor wat we kalkaanslag noemen. En soms nóg gevoeliger voor de agressieve middelen die verkrijgbaar zijn om kalk te verwijderen. Wat zou het een boel werk en ergernis, zelfs geld, besparen als we de aanslag van kalk konden voorkómen in plaats van bestrijden!

In het bedrijfsleven is een ontharder heel gewoon
De industriële wereld kent de ellende van hard water ook. Maar daar is het allang geen probleem meer. Met name in de chemiesector worden sinds jaar en dag op grote schaal waterontharders toegepast. Later volgden ook het midden- en kleinbedrijf, zoals horeca en sauna’s. Vreemd genoeg heeft het lang geduurd voordat er interessante systemen voor de particulier beschikbaar kwamen. De echt elegante apparatuur werd pas een jaar of vijf geleden in ons land geïntroduceerd. Net zo merkwaardig is het dat maar weinig installateurs zich van de potentie van dit product bewust zijn. Verreweg de meeste installaties worden door de importeur rechtstreeks aan de klant geleverd en die leverancier zorgt doorgaans ook voor de plaatsing.

Een waterontharder aansluiten is in wezen net zo eenvoudig als een inbouwboiler of vaatwasser plaatsen. Maar wat voor de gediplomeerde monteur een simpele klus is, dat schrikt de niet-doorgewinterde doe-het-zelver toch af. Als consument zaag je niet dagelijks een stuk uit de hoofdwaterleiding. Dus is de plaatsing van een waterontharder iets wat de installateur op het lijf geschreven is.

Waarom hard water zo irritant is

Al ons water, behalve als het gedestilleerd is, bevat mineralen. De bekendste zijn calcium- en magnesiumverbindingen. Als water opwarmt veranderen die verbindingen waardoor de mineralen neerslaan op de omgeving; verwarmingselementen, ketelwanden, leidingen, kranen, tegels, glas en serviesgoed.

Water met veel calcium- en magnesiumverbindingen noemen we hard water. Het voelt inderdaad harder aan op de huid dan onthard water. De was wordt er hard en krakerig van; daarom gebruiken we wasverzachters. Het koffie-apparaat en de waterkoker slibben er van dicht; daarom moeten we die regelmatig met een tablet ontkalken. De vaatwasser kan niet zonder de magische drie-in-een tabletten; anders komt de vaat er gespikkeld en dof uit.

Een toenemend aantal mensen blijkt ook huidirritaties van hard water te krijgen. Sommige vormen van eczeem verminderen beduidend of verdwijnen zelfs als er een waterontharder in huis is geplaatst.
(einde kader)

Elektrisch versus chemisch
Er zijn in feite maar twee manieren om kraanwater te ontharden. De ene is een elektrische, de andere een chemische. Bij de elektrische methode krijgen de calcium- en magnesiumdeeltjes in het water een negatieve lading. De waterleiding is ook negatief geladen. De deeltje blijven daardoor zweven en zullen zich niet gauw afzetten op apparatuur. Het water wordt er echter niet zachter van.

De andere methode heet ionenwisseling. Hier worden de deeltjes niet geneutraliseerd, maar daadwerkelijk verwijderd. Leidingwater stroomt langs een harscilinder die de magnesium- en calcium-ionen opneemt. Na verloop van tijd is de cilinder verzadigd. Hij wordt gespoeld met een keukenzoutoplossing en functioneert daarna weer als nieuw. Dit proces kan eindeloos herhaald worden.

Over de elektrische methode zijn veel consumentenklachten. De theorie klopt, maar de praktijk is vaak weerbarstiger. De simpelste vorm waarin dit soort ontharder wordt aangeboden is een magneet die rond de hoofdleiding moet worden geplaatst. De prijs van zo’n magneet varieert van 25 tot 300 euro of zelfs meer. Het vermogen is zelfs voor het kleinste huishouden vaak ver beneden peil.

Vorig jaar werd een grote aanbieder van zulke dure magneten voor een tweede keer door de Reclame code Commissie op de vingers getikt. Het bedrijf had niet aannemelijk kunnen maken dat de apparaten werken. De reclame werd misleidend geacht.

Harde marktcijfers ontbreken
De techniek van ionenwisseling heeft duidelijk de beste papieren. Niet alleen in de zakelijke, maar ook in de consumentenmarkt wordt ze het meest verkocht. Maar in welke aantallen precies is níet duidelijk. Wel is bekend dat meer dan de helft van de horecabedrijven een ontharder heeft laten installeren. Er zijn zes of zeven merken ionenwisselaars in Nederland verkrijgbaar; in de rangorde is de afstand tussen nummer één en de rest aanzienlijk.

Mathijs Dijkstra van marktleider AquaCell schat dat in Nederland tussen de drie en zeven procent van de huishoudens een waterontharder heeft staan. “Dus de marktpotentie is enorm en de omzetgroei is de laatste drie jaar ook explosief. De consument begint pas sinds kort te ontdekken dat er zo iets als een waterontharder bestaat. Het zou me niet verbazen als de ontwikkeling net zo’n vaart neemt als indertijd met de vaatwasser. Als buren of familie er een hebben en die zijn enthousiast, dan kan het plotseling heel hard gaan.”

Hij denkt dat de tijdsgeest ook bijdraagt aan groeiende populariteit. “Over het geheel zijn mensen milieubewuster geworden. Met een onthardingsinstallatie heb je veel minder schoonmaakmiddelen nodig – ook waspoeder, wasverzachter en vaatwastabletten – en die komen dus niet in het milieu terecht. Bovendien is wetenschappelijk bewezen dat je apparatuur minder energie verbruikt en langer meegaat. Dat scheelt ettelijke tientjes tot honderden euro’s per jaar. Wie is daar niet gevoelig voor?”

Onderlinge verschillen zijn groot
Rest de vraag – niet alleen voor de consument, maar ook voor de installateur: ‘Welke installatie moet het worden?’ Dat hangt ervan af wat je eisen en verwachtingen zijn. Het principe van ionenwisseling mag dan gelijk zijn voor elk merk, de uitvoering kent grote verschillen. Sommige apparaten zijn zo groot als een koelkast, andere zo klein als een desktop computer. De kleine doet in vermogen niet onder voor de grote. Sommige moet je vullen met zakken zout van 25 kilo. Da’s een heel gesleep. Andere vul je met vaste zoutblokken van zeven kilo. De meeste systemen werken op elektriciteit: kwetsbaarder en duurder. Eén systeem werkt op de waterdruk. Dat is ook het enige systeem dat twee cilinders telt, waardoor de ene kan regenereren en de ander gewoon doorwerken: een 24-uurs werking.

Het zal duidelijk zijn dat het niet het goedkoopste apparaat is dat alle elegante voordelen in zich verenigt. Maar voor sommigen is de prijs doorslaggevender dan de prestatie. Wat in alle gevallen toch zeker raadzaam is om in de beslissing mee te nemen: de garantie- en servicevoorwaarden van de dealer-leverancier. Want ook daar zijn de verschillen groot.

Dit artikel verscheen in het IMPULS KATERN van UNETO-VNI.
De origninele PDF is hier te downloaden.

Meer nieuws Lees verder

Liever internet dan schoon drinkwater

Meer nieuws Lees verder

De wetenschap over water

Joure- 27-8-2011

Samenvatting van verschillende uitspraken en studies van wetenschappers en medici betreffende water.

 
Prof. Dr. Claude Vincent (Antropologisch instituut van de universiteit van Parijs) Heeft tussen 1950 en 1974 in opdracht van de Franse regering de samenhang tussen waterkwaliteit en sterftegraad onderzocht.
 
Prof. Vincent heeft een studie gepubliceerd die aantoont dat in regio’s met sterk mineraalhoudend water dubbel zoveel mensen aan ziekten sterven als in regio’s met zuiver zacht water. Zo had bv. Grenoble zeer zuiver water en een lagere sterftegraad dan bv. de Côte d’Azur met zijn harde water. Naast de sterftegraad onderzocht Vincent ook nauwkeurig de relatie met kanker. Hij stelde een sterke samenhang tussen slechte waterkwaliteit en kanker vast. Gelijkaardige resultaten zijn vastgesteld in onderzoeken in de regio Steiermark.
 
Ook tijdens een 13-jaar durend onderzoek met proefdieren toonde Vincent aan dat hoogohmig, dus mineraalarm water de gezondheidstoestand en levensduur bevordert. Hij concludeerde dat hoe minder stoffen in water opgelost zijn, des te beter het onze gezondheid kan bevorderen. Gezond water heeft naar Prof Vincent een elektrische weerstand van meer dan 6000 ohm, resp. een geleidbaarheid van minder dan 167 μS (MicroSiemens), waardoor het nog schadelijke stoffen in ons lichaam kan opnemen en afvoeren.
 
Vincent is er zelfs van overtuigd dat zuiver water afzet van mineraaloverschotten en zure stofwisselresten uit het lichaam kan spoelen. Leiding- en mineraalwater overschrijden doorgaans Vincent’s grenswaarden en zijn niet geschikt voor langdurig gebruik. Een overmineralisering van het bloed uit zich op verschillende wijzen. Prof. Vincent is van mening dat bij personen, die aan trombose of kanker lijden, het bloed te dik is. Men kan een vermindering van de weerstandswaarde van het bloed vaststellen, te wijten aan overmineralisering van water. Hij raadt daarmee het gebruik van mineraalwater af.
 
Voor zuigelingen geldt dit nog dringender, aangezien hun organisme en in het bijzonder de nieren nog niet volledig ontwikkeld zijn. Baby’s zijn met hun zeer hoog watergehalte van ca 80% en hun elastische weefsels slechts gering gemineraliseerd en hun systeem zou bij de toevoer van mineraalrijk water een shock kunnen ondergaan. Water dat voor de bereiding van flesjes gebruikt wordt, zou dus helemaal niet gemineraliseerd mogen zijn.
 
Dr. Len Mervyn, bekend wetenschapper en verbonden aan de Britse Health Food Industry
 
Hij toonde aan dat organisch gebonden mineralen, onder chelaatvorm dus, tot zesmaal beter worden opgenomen dan anorganisch gebonden mineralen en dit zonder enige neveneffecten, in tegenstelling met de anorganische mineralen. Deze zouden enkel in noodgeval, d.i. bij grote gebreken aan mineralen, kunnen worden opgenomen in de cellen en m.b.v. veel energie.
 
Chelaten zijn organische samenstellingen (Griekse chele = klauw) waarbij door intramoleculaire waterstofbindingen een volledig cyclische structuur ontstaat. Mineralen zitten ingesloten in deze structuur, zoals bv. Fe (ijzer) bij hemoglobine Mg (magnesium) bij chlorofyl Co (kobalt) bij vit B12 Ca (calcium) bij melk of in groenten
 
1Cr (chroom) en Se (selenium) in gist Cn (Cyanide) bij vit B17 J (jodium) in kelp
 
De WHO stelt de norm voor het kalkgehalte in goed drinkwater op Max. 10 Franse graden; de Europese maximale norm stijgt daar flink bovenuit met 48 graden. Medisch staat vast dat regelmatig water drinken dat MgCl of Na2SO4 bevat, schadelijk is voor de nierwerking, een ionenonevenwicht en andere stoornissen veroorzaakt. Willen we een evenwichtige voeding onderhouden, dan is gezouten water (NaCl) afgeraden, zeker bij te hoge bloeddruk en hart- en vaatziekten.
 
Dr. Henry A. Schroeder, wereldautoriteit op het vlak van mineralen
 
Mineralen die het menselijke organisme nodig heeft, zijn van zeer gering belang in het water vergeleken met deze die we in het voedsel vinden. Zo bevat een handvol noten en zelfs een reep pure chocola tot vijfmaal meer Calcium en Magnesium dan anderhalve liter hoog gemineraliseerd water.
 
Prof. Huchard
 
Water werkt in het lichaam door wat het meeneemt, niet door wat het meebrengt.
 
Dr. Thie
 
Er zitten geen enzymen in stenen! Onze minerale consumptie dient van de levende voedingsmiddelen te komen – groenten, fruit, granen, vis en vlees – allemaal zo min mogelijk bewerkt.
 
Prof Dr. M Cokelaere – KU Leuven
 
We dienen mineralen op te nemen via een gezonde evenwichtige voeding en niet door het drinken van sterk met anorganische mineralen belast water. Het zuiverste water is het gezondste.
 
Dr. Charles Mayo, Oprichter van de wereldbekende Mayo Kliniek
 
Verschillende Nobelprijzen, ontdekker van cortisonen, de hart-longenmachine, Computertomografie(CT). De Mayo Kliniek is het tweede grootste transplantatiecentrum ter wereld, jaarlijks 500.000 patiënten.
 
Hard water is de geheime oorzaak van vele – en onrechtstreeks misschien wel alle – ziektes die ontstaan uit gifstoffen in het spijsverteringsstelsel.
 
Hard water bevat een hoge dosis anorganische mineralen die met de meeste voorhanden olierijke en vette substanties nieuwe onoplosbare verbindingen aangaan die het lichaam niet kan omzetten.
 
Deze kalk-vetverbindingen stapelen zich op in de ingewanden, aders en organen en bouwen een ondoorlaatbare laag die de stofwisseling verhindert. Deze afzet is daarenboven een paradijs voor alle bacteriële ziekteverwekkers.
 
Dit mengsel van vet met cholesterol, zouten en kalk uit leiding- en mineraalrijk water blokkeren niet alleen de stofwisseling door aanvankelijk als film, en na verloop van tijd als korst, de celwanden en organen te bedekken. Ze veroorzaakt ook mede de bekende stenen, zoals nier- , gal en blaasstenen.
 
Indien men de mensen zou voorzien van mineraalarm water, zoals men ze van gepasteuriseerde melk voorziet, zo zouden vele van de verouderingsziekten verdwijnen.
 
Dr. Alois Riedler
 
Alle welvaartsziektes zoals hartaanval, reuma, kanker of osteoporose zijn onafscheidelijk verbonden met de verslakkingstoestand, de verzuring en de verminderde zuurstofverzorging van het lichaam. Ze zijn de eindtoestand van langzame, zich over tientallen jaren ontwikkelende processen in het organisme, in het bijzonder van het bindweefsel. Water, dat nog in staat is als oplos- en transportmiddel op te treden, kan voor de reiniging van dit bindweefsel zorgen.
 
Prof. Dr. med Eugen David, Universiteit Witten
 
Mineraalhoudend grondwater is het gevolg van technologiesering en industriële revolutie met de daaruit volgende milieuvervuiling van de laatste 150 jaar. De langdurige consumptie van met anorganische mineralen verontreinigd water belast de genetisch bepaalde biochemische processen van het menselijke organisme en is mede veroorzaker van chronische ziektes, zoals bv. hoge bloeddruk.
 
Deze mineralen zijn voor de menselijke genetica onherkenbaar. Calcium uit groene kool en broccoli is van een andere orde dan de opgeloste kalkzandsteen in grondwater dat vandaag uit de leiding of de flessen komt. De in water opgeloste mineralen zijn voor de mens biochemisch moeilijk bruikbaar en kunnen ook een uitscheidingsprobleem betekenen, waarop de mens genetisch niet is voorbereid. Zo is de mening van vele experts.
 
De WHO wijst erop dat tot op heden geen overtuigende wetenschappelijk bewijzen bestaan voor de positieve gezondheidseffecten van mineraalwater.
 
Dr. Franz Morell
 
Flessenwater is vanwege haar zeer verscheiden samenstelling aan mineraalstoffen en op grond van het relatief hoog aandeel anorganische zouten eerder voor consumptie af te raden. Bovendien neemt de belasting met schadelijke stoffen continu toe. Helemaal zorgwekkend wordt het wanneer men het water ook nog met koolzuur gaat verrijken.
 
Dr. Alan Banik
 
Anorganische mineralen zet ons organisme niet graag om. Bovendien is het gevaar op afzet, samen met andere stoffen (zoals cholesterol) groot. Afzet maakt de mens vroegtijdig inactief en ziek, waarbij de meest uiteenlopende symptomen ontstaan, in de eerste plaats op de zwakste plaatsen. Hetzij in de darmen als verstopping, in de nieren, gal of blaas als stenen, in de bloedtoevoerende vaten de arteriosclerose en in de gewrichten als artritis, om er maar een paar te noemen.
 
Dr. med. Antonius M. Schmid
 
De steeds meer toenemende consumptie van mineraalwater in de laatste jaren correleert met de toename van ziekten in het bloedvatensysteem met als mogelijke consequenties doorbloedingstoringen, hartinfarcten enz.
 
Juist de overlading met minerale stoffen zoals grotendeels in het leiding- en mineraalwater, is één van de hoofdoorzaken van een versneld verouderingsproces.
 
Dr.Shelton
 
Mineraalstoffen zijn voor de mens onmisbaar. Ze zouden echter op elkaar afgestemd moeten zijn. Enkel indien biologisch uitgebalanceerd, worden ze chemisch omgezet en maken mogelijk polariserend licht te draaien. Enkel op deze wijze komen ze in de celmembranen en kunnen deze ongehinderd met water verzorgen. Mineraalstoffen die deze eigenschap niet bezitten, blijven buiten de cellen en laten daar de osmotische druk stijgen, wat als gevolg heeft dat in de cellen zelf een watertekort optreed.
 
Clifford C. Dennison, Dr. in de fysica, Professor aan de Lee College in Cleveland/USA.
 
Lid van de Who’s who en de Amerikaanse wetenschappelijk vereniging. Als erkend wetenschapper in de VS houdt hij zich al vele jaren bezig met wateronderzoek en is houder van verscheidene patenten.
 
„Collega’s van mij hebben bewezen (in de eerste plaats Dr. Vincent), dat enkel zuiver water, m.a.w. zonder opgeloste stoffen, de cellen verzorgen kan. Er moet nl. polariserend licht gedraaid worden. Zonder deze eigenschap ontstaat er buiten de celmembranen een verhoogde osmotische druk (buiten de cel en niet binnen, zoals vele domkoppen beweren). Binnen de cellen vermindert gelijktijdig de druk. Daarmee wordt het evenwicht verstoord, wat de oorzaak van vele ziektes is, in het bijzonder hart- en vaatziektes en dat wat de cellen het meeste treft: kanker!
 
De absurde raad om mineraalhoudend water te drinken, komt van pseudo-experten. Zouten zijn vanwege hun anorganische vorm erger dan andere verontreiniging. Ze verhinderen immers dat polariserend licht überhaupt nog kan draaien.
 
Het is relatief eenvoudig aan te tonen, dat hart- en vaatziekten en kanker dramatisch toenemen met de consumptie van mineraalwater uit flessen. Zulk water kan nooit als oplosmiddel voor ons organisme dienen! Water is een transportmiddel, maar kan deze functie enkel volbrengen als het zuiver is.
 
Water dat de mens 50 jaar geleden als drinkwater gebruikte, was nog relatief zuiver. Wat is er echter over 5 decennia gebeurd? Sinds de industriële revolutie, sinds het ontstaan van de wegwerpmaatschappij en de aanwending van chemicaliën, wordt ons milieu gruwelijk mishandeld en ons organisme dat zich in principe goed kan aanpassen, krijgt steeds meer problemen.
 
Dit alles verergert dramatisch, wanneer er te weinig zuiver water wordt toegevoerd. Het organisme komt in moeilijkheden als het geen ‘oplos- en transportmiddel’ ter vervoeging heeft. Afzetgerelateerde ziektes en vroegtijdige veroudering zijn onvermijdelijk.“
 
Daniela Rösler, redactie medizin.de
 
De onderzoeken van verschillende wetenschappers tonen aan dat grond- en drinkwater beter bevoorraad zijn dan het gemiddelde medicijnkastje. Zo vindt men cholesterolverlagende middelen, pijnstillers en synthetische hormonen zoals estradiol uit de pil in het water terug.
 
Bettina Rechenberg Umwelt Bundesamt (Dtsl)
 
Kunstmatige hormonen zijn ook na de reiniging door de waterwerken vaak aantoonbaar.

Prof Kloas Instituut voor Waterecologie in Berlijn
 
De wateronderzoeken zijn zorgwekkend: oestrogene substanties veranderen het mannelijke in de dierenwereld en bij de mensen.
 
Doctor Benijts, Univ. Gent, Fac. Farmacie
 
In Europa is van 1938 tot 1990 bij normale gezonde mannen een significante daling van zaadvolume en spermaconcentratie waarneembaar, evenals een merkbare verhoging van testikelkanker. Storende hormonen en aanverwante chemicaliën in ons milieu zijn de oorzaak van diverse hormonale storingen bij dier en mens en zelfs storingen in de immuniteit en het zenuwstelsel.
 
Naast stijgende borstkanker bij de vrouw en dalende potentie bij de man is met oestrogeenachtige stoorhormonen ook een geleidelijke feminisatie van de man waar te nemen, tenzij zijn testosteron hoog genoeg is.
 
Prof. Dr. Eife UZ München
 
De koperwaarden in de drinkwaterwet hebben niets met gezondheidsvoorzorgen te doen. Koper is een levertoxisch en neurotoxisch metaal en kan onder andere een rol spelen bij ziektes zoals levercirrose en Alzheimer. De toegelaten waarden moeten voor kinderen als gevaarlijk worden beschouwd. Koperleidingen kunnen het drinkwater verontreinigen.
 
Prof. Dr. Franz Daschner Universiteit Freiburg
 
De antibioticaresistentie-ontwikkeling is één van de grootste infectieproblemen van onze tijd en wordt mede door de waterbevoorrading veroorzaakt.
 
Het gezuiverde water uit de waterwerken is weliswaar vrij van ziekteverwekkende bacteriën, het bevat echter waterbacteriën die resistentiegenen in zich dragen. Die groeien in het leidingsysteem en komen in contact met medicijnresten. De ongevaarlijke bacteriën dragen hun antibioticaresistentie over aan de normale darmflora van de mens, die gedeeltelijk immuun wordt tegen antibiotica. Deze zou de mens, wanneer hij ziek wordt, moeten behandelen. Dat kan natuurlijk een ware infectuologische catastrofe beduiden.
 
Prof. Dr. Med. Baranowski, artsencongres Uniejow, Polen
 
Het is jammer dat er nog steeds artsen zijn, die beweren dat omgekeerde osmosewater schadelijk is. In de VS en andere landen waar de omgekeerde osmose veel gebruikt wordt, bevestigen artsen dat het zuivere water een belangrijke bijdrage tot de gezondheid levert.
 
We weten al jaren, dat mineralen enkel in de vorm van ‘chelaten’ in normale omstandigheden door het lichaam kunnen worden opgenomen. Chelaten komen enkel voor in levend voedsel. Wie beweert dat zuiver water, zonder mineralen, giftig is, moet zich afvragen waarom eskimo’s nog leven. Zij drinken immers heel hun leven gesmolten ijs, dat geen mineralen bevat. Volkeren die zich bevoorraden met gletsjerwater en zelfs de gehele populatie van Oslo, die voorzien wordt van leidingwater met slechts 7 PPM, hebben een veel hogere levensverwachting en minder artsen per 1000 inwoners, dan de rest van onze beschaving.
 
Dr. med. Helmut Elmau, Edith Liebergeld Instituut, Wiesbaden
 
Het is bekend dat de chemische waterontharding milieuonvriendelijk en met nadelen voor de gezondheid van de mens verbonden is. Het is bovendien bewezen dat mineraalhoudend water zoals kalkhoudend drinkwater NIET voordelig is voor de gezondheid. Mensen en dieren kunnen de opgeloste stoffen niet goed gebruiken en moeten ze via de nieren – met de bijhorende belasting – weer uitscheiden. De broodnodige mineralen voor het leven winnen mens en dier uit het planten- en dierenrijk, niet uit water.
 
De eigenlijke betekenis van water ligt in haar elektromagnetische eigenschappen, haar oplossend vermogen en de uitscheiding van schadelijke stoffen.
 
Bronnen
 
1. Benijts T, Dams R, Lambert W, De Leenheer A, Gunther W, 2002: Analysis of estrogenic contaminants in river water using liquid chromatography coupled to ion trap based mass spectrometry. Univ. Gent, Fac Farmacie.
 
2. Benijts T. 2004: Doctoraal Proefschrift (promotor Prof. Dr. Lambert) Univ. Gent.
 
3. Birnbaum 1994, Endocrine effects of prenatal exposure to PCB ‘s, dioxins. and the xenobiotics, implications for policy and future research. Environmental health perspectives,
 
4. Witters H, Comhaire F en 8 andere auteurs 2003: Opsporen van verspreiding en effecten van stoffen met hormoonstorende werking in Vlaamse waters. Programma beleidsgericht onderzoek.
 
5. Prof. Dr. Ir. J. Poppe, De teloorgang van ons drinkwater, Orthofyto, nr. 63, 2007
 
6. Dr. Aiyuk: Doctoraal Proefschrift Univ. Gent.
 
7. Dr Morell, Franz: Wasser Ernährung und Bio-Elektronik
 
8. Vincent, Morell, Picard, Roujon: Congresbericht Königstein Societé Internationale de Bioelectronique Vincent, 1978
 
9. Dr. Alois Riedler: Das Wasserwesen Mensch
 
10. Dr. Schmid, Antonius: Die Bedeutung des Wassers und dessen Qualität im menschlichen Organismus
 
11. Dr. Elmau, Helmut: Bioelektronik nach Vincent und Säuren-Basen-Haushalt
 
12. Dr. Elmau, Helmut: Das Wasser und seine Aufbereitung
 
13. Trampert, Gerdhard, Der ungesunde Wechselstrom, Raum und Zeit nr. 47 1990
 
14. Ashoff, Dieter, Ist die magnetische Ausrichtung oder Polarisation ein Grundelement von Gesundheit und Leben? Hrsg. Institut für Prophylaxerforschung Wuppertal
 
15. Widera, Wasser ist Leben (2003)
 
16. Popp, Albert-Fritz, Polarität und biologische Funktionen
 
17. Trincher, Karl, Das Krebsproblem in Strukturthermodynamischer Sicht, Cytobiologisch Revue nr. 3/81
 
18. Seifert, Helmut für Forum-Bioenergik e.V. Gesundheit und Salz “Weisses Gold” oder “Weises Gift”, Gesellschaft für biophysikalische Medizin e.V.
 
19. Verheyen, Yves, Gif in ons glas

Via www.leefvoelgroei.com

Meer nieuws Lees verder